تا فسونت کرد چشم ساحرت

جان حیات از نطق موزون تو یافت

گر ز چشمت خسته ای آمد به تیر

زنده شد چون در مکنون تو یافت

جامه پر کژدم ز افسون تو یافت

سخت تر از سنگ نتوان آمدن

لعل بین یعنی دلش خون تو یافت