گر تو خرابی ز عشق جان تو آباد شد

هر که ز جانم نخواند هیچ جوابی نیافت

در ره ما هر که را سایه او پیش اوست

از تف خورشید عشق تابش و تابی نیافت

زانکه کسی گنج عشق جز به خرابی نیافت

تا دل عطار دید هستی خود را حجاب

رهزن خود شد مقیم تا که حجابی نیافت