ای جان و جهان چه می نشینی

مرد ره او به یک زمان رفت

هان ای دل خفته عمر بگذشت

تا کی خسبی که کاروان رفت

برخیز که جان شد و جهان رفت

از جمله نیستان این راه

آن برد سبق که بی نشان رفت