آن برد سبق که بی نشان رفت

ای جان و جهان چه می نشینی

برخیز که جان شد و جهان رفت

از جمله نیستان این راه

چون نیستی از زمین توان برد

کی هست توان بر آسمان رفت

محتاج به دانه زمین بود