کی هست توان بر آسمان رفت

از جمله نیستان این راه

آن برد سبق که بی نشان رفت

چون نیستی از زمین توان برد

محتاج به دانه زمین بود

مرغی که ز شاخ لامکان رفت

عطار چو ذوق نیستی یافت