دست شست از وجود هر که دمی

چینی از زلف تو به چین افتاد

در ز چشمم طلب که هر اشکی

به حقیقت دری ثمین افتاد

در غم چون تو نازنین افتاد

دل ندارم ملامتم چه کنی

بی دل افتاده ام چنین افتاد