دل ندارم ملامتم چه کنی

به حقیقت دری ثمین افتاد

دست شست از وجود هر که دمی

در غم چون تو نازنین افتاد

بی دل افتاده ام چنین افتاد

می ندانم تو را بدین سختی

با من مهربان چه کین افتاد