بس آتش سوزان که ز تو در سپه افتاد

حقا که اگر تا که جهان بود به خوبیت

بر جمله خوبان جهان پادشه افتاد

تا پادشاه جمله خوبان شده ای تو

چون بوسه ستانم ز لبت چون مترصد

با تیر و کمان چشم تو در پیشگه افتاد

از عمد سر چاه زنخدان بنپوشید