حقا که اگر تا که جهان بود به خوبیت

چون طره شبرنگ تو روزم سیه افتاد

که کرد ز عشق رخ تو توبه زمانی

کز شومی آن توبه نه در صد گنه افتاد

بر جمله خوبان جهان پادشه افتاد

تا پادشاه جمله خوبان شده ای تو

بس آتش سوزان که ز تو در سپه افتاد