در خورد رخت نیست از آن می نتوان داد

دل خواسته ای و رقم کفر کشم من

بر هر که گمان برد که جان می نتوان داد

گر پیش رخت جان ندهم آن نه ز بخل است

یک جان چه بود کافرم ار پیش تو صد جان

انگشت زنان رقص کنان می نتوان داد

سگ به بود از من اگر از بهر سگت جان