گفت آری زده ام روی سوی دار نهاد

من چه کردم چو چنین خواست چنین باید بود

گلم آن است که او در ره من خار نهاد

باز گفتم که اناالحق زده ای سر در باز

دل چو بشناخت که عطار درین راه بسوخت

از پی پیر قدم در پی عطار نهاد