که این پرده پندار می برنتابد

چگونه کشد نفس کافر غم تو

چو دانم که دین دار می برنتابد

پس پرده پندار می سوزم اکنون

دل چون گلم را منه خار چندین

گلی این همه خار می برنتابد

چنان شد دل من که بار فراقت