ناله کنم زانکه ناتوان نشکیبد

مردم آبی چشم از آتش عشقت

بی رخت از آب یک زمان نشکیبد

گرچه بنالم ولی نه آن ز تو نالم

چون نرسد دست من به جز به فغانی

نیست عجب گر ز دل فغان نشکیبد

می نشکیبد دمی ز کوی تو عطار