چون نرسد دست من به جز به فغانی

بی رخت از آب یک زمان نشکیبد

گرچه بنالم ولی نه آن ز تو نالم

ناله کنم زانکه ناتوان نشکیبد

نیست عجب گر ز دل فغان نشکیبد

می نشکیبد دمی ز کوی تو عطار

بلبل گویا ز بوستان نشکیبد