سر زلفت که جان ها دخل دارد

کنون چشمم به دریا می درآرد

به ترکی هندوی زلف تو هر دم

دلی دیگر ز یغما می درآرد

چنین دخلی به تنها می درآرد

ولی بر پشتی روی چو ماهت

بسا کس را که از پا می درآرد