زلف کژ کرد و برافشاند دلم

ره بدو می نتوان آسان برد

دوش سرمست درآمد ز درم

تا قرار از من سرگردان برد

برد شکلی که چنان نتوان برد

دل من تا که خبر بود مرا

راه دزدیده بدو پنهان برد