دل من تا که خبر بود مرا

تا قرار از من سرگردان برد

زلف کژ کرد و برافشاند دلم

برد شکلی که چنان نتوان برد

راه دزدیده بدو پنهان برد

زلف چوگان صفتش در صف کفر

گوی از کوکبه ایمان برد