زلف چوگان صفتش در صف کفر

برد شکلی که چنان نتوان برد

دل من تا که خبر بود مرا

راه دزدیده بدو پنهان برد

گوی از کوکبه ایمان برد

از فلک نرگس او نرد دغا

قرب صد دست به یک دستان برد