رونق لاله و لالستان برد

ذره ای پرتو خورشید رخش

آفتاب از فلک گردان برد

لمعه ای لعل خوشاب لب او

گفتم ای جان و جهان جان عزیز

کس ازین بادیه هجران برد

گفت جان در ره ما باز و بدانک