گفتم ای جان و جهان جان عزیز

آفتاب از فلک گردان برد

لمعه ای لعل خوشاب لب او

رونق لاله و لالستان برد

کس ازین بادیه هجران برد

گفت جان در ره ما باز و بدانک

آن بود جان که ز تو جانان برد