بویی از آن زلف پریشان نبرد

جان نبرم از تو من خسته دل

کانکه به تو داد دل او جان نبرد

هر که پریشان نشد از زلف تو

تا به ابد گمره جاوید ماند

هر که به تو راه ز پیشان نبرد

پاک بری تا دو جهان در نباخت