چشم این سوخته خون افشان کرد

چون به زیبایی آن داری تو

این چنین عاشق زارم آن کرد

چشم خون ریز تو از غمزه تیز

چه کنی قصد به خونم که دلم

خویش را پیش رخت قربان کرد

جان عطار تو خود می دانی