چه کنی قصد به خونم که دلم

این چنین عاشق زارم آن کرد

چشم خون ریز تو از غمزه تیز

چشم این سوخته خون افشان کرد

خویش را پیش رخت قربان کرد

جان عطار تو خود می دانی

که هوایت ز میان جان کرد