ندانم تا فلک در هیچ دوری

لب شیرینت جوشی در من آورد

فلک را عشق تو در گردش انداخت

جهان را شوق تو در شیون آورد

به خوبی تو یک سیمین تن آورد

فلک چون هر شبی زلف تو می دید

که چندین حلقه مردافکن آورد