فلک چون هر شبی زلف تو می دید

جهان را شوق تو در شیون آورد

ندانم تا فلک در هیچ دوری

به خوبی تو یک سیمین تن آورد

که چندین حلقه مردافکن آورد

ز چشم بد بترسید از کواکب

سر زلف تو را چوبک زن آورد