در صفتت رفت و روب کرد بسی دل

آنچه هلاکت به زخم تیر بر آورد

دشمن آیینه ام اگرچه بود راست

کو به دروغی تو را نظیر بر آورد

لاجرم آن گرد از ضمیر بر آورد

تا که سر رزمه جمال گشادی

رشک دمار از مه منیر بر آورد