تا که جان دارد شراب شادمانی کی خورد

زنده عشق تو آب زندگانی کی خورد

عاشق رویت غم جان و جوانی کی خورد

هر که خورد از جام دولت درد دردت قطره ای

جان چو باقی شد ز خورشید جمالت تا ابد

ذره ای اندوه این زندان فانی کی خورد

گر فصیح عالمی باشد به پیش عشق تو