جان چو باقی شد ز خورشید جمالت تا ابد

عاشق رویت غم جان و جوانی کی خورد

هر که خورد از جام دولت درد دردت قطره ای

تا که جان دارد شراب شادمانی کی خورد

ذره ای اندوه این زندان فانی کی خورد

گر فصیح عالمی باشد به پیش عشق تو

تا نه لال آید زلال جاودانی کی خورد