ز زلف تو به دلم چون هزار تاب رسید

اگر ز وصل توام مژده ای به گوش رسد

در آن زمان همه خون دلم به جوش آید

که تو ز پس نگری زلف تو به دوش رسد

کنون چو بحر دلم را هزار جوش رسد

نشسته ام به خموشی رسیده جان بر لب

که یک شرابم از آن لعل سبزپوش رسد