او عرق کرده ز پس چون میگساران می رسد

گل مگر لافی زد از خوبی کنون پیش رخت

عذر خواه از ده زبان چون شرمساران می رسد

پیش رویت بلبل ار در پیش می آید شفیع

دور از روی تو نتواند بروی کس رسید

آنچه از رویت به روی دوستداران می رسد

زلف شبرنگت چو بر گلگون سواری می کند