تا کی چو کرم پیله تنی گرد خویشتن

جز درد واپس آمد ایشان نمی رسد

تو قانعی به لذت جسمی چو گاو و خر

چون دست تو به معرفت جان نمی رسد

بر خود متن که خود به تو چندان نمی رسد

خود را قدم قدم به مقام بر پران

چندان پران که رخصت امکان نمی رسد