خود را قدم قدم به مقام بر پران

چون دست تو به معرفت جان نمی رسد

تا کی چو کرم پیله تنی گرد خویشتن

بر خود متن که خود به تو چندان نمی رسد

چندان پران که رخصت امکان نمی رسد

زیرا که مرد راه نگیرد به هیچ روی

یکدم قرار تا که به پیشان نمی رسد