پای و سر گم کرد دل تا کار او

آفتاب روی تو پنهان بماند

هر که چوگان سر زلف تو دید

همچو گویی در خم چوگان بماند

چون سر زلف تو بی پایان بماند

هر که یکدم آن لب و دندان بدید

تا ابد انگشت در دندان بماند