لیک صبوح وصل را نعره به هوش می زند

دل چو ز درد درد تو مست خراب می شود

عمر وداع می کند عقل خروش می زند

گرچه دل خراب من از می عشق مست شد

دل چو حریف درد شد ساقی اوست جان ما

دل می عشق می خورد جام دم نوش می زند

تا دل من به مفلسی از همه کون درگذشت