دل چو حریف درد شد ساقی اوست جان ما

عمر وداع می کند عقل خروش می زند

گرچه دل خراب من از می عشق مست شد

لیک صبوح وصل را نعره به هوش می زند

دل می عشق می خورد جام دم نوش می زند

تا دل من به مفلسی از همه کون درگذشت

از همه کینه می کشد بر همه دوش می زند