کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 167

ز پند من ار مغزتان شد تهی

چهرهٔ فردوسیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 164

    دو اهریمن مغز پالوده را

    #
  2. 165

    انوشه که کردید گوهر پدید

    #
  3. 166

    درود از شما خود بدین سان سزید

    #
  4. 167

    ز پند من ار مغزتان شد تهی

    انتخاب‌شده
  5. 168

    همی از خردتان نبود آگهی

    #
  6. 169

    ندارید شرم و نه بیم از خدای

    #
  7. 170

    شما را همانا همین ست رای

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 167 از «بخش ۶ - برآمد برین روزگار دراز...» است.