روی او کافاق یکسر عکس اوست

زلف او بر روی گلگون می کند

این چه باشد کرد و خواهد کرد نیز

تا نپنداری که اکنون می کند

هر زمانی رونق افزون می کند

گر کند یک جلوه خورشید رخش

عرش را با خاک هامون می کند