تا گرفتاری تو در عقل لجوج

وانکه دریا اوست او از ما بود

تا تو دربند خودی خود را بتی

بت پرستی از تو کی زیبا بود

از تو این سودا همه سودا بود

مرد ره آن است کز لایعقلی

در صف مستان سر غوغا بود