همی برکشید از جگر باد سرد

ترا دیدم اندر جهان چاره گر

تو بندی بفریاد هر کس کمر

همی گفت و مژگان پر از آب زرد

ازان پس که نامه برستم داد

همه کار گرگین بدو کرد یاد

ازو نامه بستد دو دیده پر آب