غم از آن دارم که بی تو همچو حلقه بر درم

چون تو گویی یا کنی این عهد محکم کی شود

چون مرا دلخستگی از آرزوی روی توست

این چنین دل خستگی زایل به مرهم کی شود

تا تو از در در نیایی از دلم غم کی شود

خلوتی می بایدم با تو زهی کار کمال

ذره ای هم خلوت خورشید عالم کی شود