پا و سرم ز دست شد و خون دل هنوز

اشکم عجب بود اگر اخگر نمی شود

یا اشک گرمم از دم سردم فسرده شد

زان خشک گشت ای عجب و تر نمی شود

از پای می درآیم و با سر نمی شود

نی نی که خون دل به سر آمد ز روی من

از سیل اشک سرخ مزعفر نمی شود