از سیل اشک سرخ مزعفر نمی شود

پا و سرم ز دست شد و خون دل هنوز

از پای می درآیم و با سر نمی شود

نی نی که خون دل به سر آمد ز روی من

چون بحر خوف موت نهنگ فلک فتاد

بحری که سالکیش شناور نمی شود

تن دردهم به قهر چو دانم که با فلک