بحری که سالکیش شناور نمی شود

نی نی که خون دل به سر آمد ز روی من

از سیل اشک سرخ مزعفر نمی شود

چون بحر خوف موت نهنگ فلک فتاد

تن دردهم به قهر چو دانم که با فلک

یک کارم از هزار میسر نمی شود

صافی چه خواهم از کف ساقی چرخ از آنک