یک کارم از هزار میسر نمی شود

چون بحر خوف موت نهنگ فلک فتاد

بحری که سالکیش شناور نمی شود

تن دردهم به قهر چو دانم که با فلک

صافی چه خواهم از کف ساقی چرخ از آنک

صافی نمی دهد که مکدر نمی شود

از جای می برد همه کس را فلک ولی