صافی نمی دهد که مکدر نمی شود

تن دردهم به قهر چو دانم که با فلک

یک کارم از هزار میسر نمی شود

صافی چه خواهم از کف ساقی چرخ از آنک

از جای می برد همه کس را فلک ولی

هرگز ز جای خویش فراتر نمی شود

گر پی کند معاینه اختر هزار را