کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 16

گر زلف او مرا سر مویی امان دهد

چهرهٔ عطارشاعر
قالبغزل

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 13

    افتاد در غروب و فروشد خجل زده

    #
  2. 14

    تا نوبت طلوع بدان دلستان دهد

    #
  3. 15

    در آفتاب صد شکن آرم چو زلف او

    #
  4. 16

    گر زلف او مرا سر مویی امان دهد

    انتخاب‌شده
  5. 17

    ابروی چون کمانش که آن غمزه تیر اوست

    #
  6. 18

    هر ساعتی چو تیر سرم در جهان دهد

    #
  7. 19

    گویی که جور هندوی زلفش تمام نیست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 16 از «غزل شماره ۳۴۶ - گر دلبرم به یک شکر از لب زبان دهد...» است.