کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 17

ابروی چون کمانش که آن غمزه تیر اوست

چهرهٔ عطارشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 14

    تا نوبت طلوع بدان دلستان دهد

    #
  2. 15

    در آفتاب صد شکن آرم چو زلف او

    #
  3. 16

    گر زلف او مرا سر مویی امان دهد

    #
  4. 17

    ابروی چون کمانش که آن غمزه تیر اوست

    انتخاب‌شده
  5. 18

    هر ساعتی چو تیر سرم در جهان دهد

    #
  6. 19

    گویی که جور هندوی زلفش تمام نیست

    #
  7. 20

    آخر به ترک مست که تیر و کمان دهد

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 17 از «غزل شماره ۳۴۶ - گر دلبرم به یک شکر از لب زبان دهد...» است.