آن دم ز حساب عمر نبود

تا خود پس ازین چه رنگم آید

هر دم ز جهان عشق سنگی

بر شیشه نام و ننگم آید

گر بی تو دمی درنگم آید

چون بندیشم ز هستی تو

از هستی خویش ننگم آید