دمار از خلق سرگردان برآید

خطم گر می نخواهی نیز مگری

که بی شک سبزه از باران برآید

جهان سوزا ز پرده گر برآیی

فرو شد روز من یک شب برم آی

که تا کار من حیران برآید

مرا با شیر شد مهر تو در دل