کانجا که تویی نفس نمی آید

در وادی بی نهایت عشقش

سیمرغ به یک مگس نمی آید

هرگز نشوی تو هم نفس کس را

خورشید بلند را چه کم بیشی

کش سایه ز پیش و پس نمی آید

چون در قعر است در وصل تو